Kielce · od 2016Leczenie dysmorfofobi
Nie możesz na siebie patrzeć. Koncentrujesz się na defekcie. Może to być cokolwiek, najczęściej część twarzy – nos, kości policzkowe, broda, oczy, drobna blizna, zmiana skórna. Może to być również inna część ciała, choćby kształt figury. Myśl o tym nie daje Ci spokoju. Jesteś szpetna. Przypatrujesz się sobie w lustrze, spędzasz przed nim mnóstwo czasu. Ciągle to widzisz, wszyscy to widzą. Starasz się więc to jakoś zamaskować. Może zapuścisz długą grzywkę, by zamaskować czoło, oczy czy nos. Nakładasz maskujący makijaż, może założysz coś, co będzie utrudniało dostrzeżenie defektu.
Jesteś nieszczęśliwa, nie możesz z tym żyć. Mogą pojawić się myśli, by ze sobą skończyć, nie widzisz innego wyjścia. Pojawia się chęć zoperowania tej części ciała.
Ten opis może dotyczyć oczywiście mężczyzny, choć rzeczywiście częściej dotyczy dziewcząt/kobiet. Pamiętajmy, że warto w takich sytuacjach pomyśleć o tym, by sobie pomóc. Możemy zmniejszyć cierpienie, możemy pracować nad postrzeganiem i akceptowaniem siebie.
Możemy wykorzystać psychoterapię, możemy zastosować leki, które poprawią komfort życia.
Czym jest dysmorfofobia
Dysmorfofobia (BDD, cielesne zaburzenie dysmorficzne) to zaburzenie polegające na uporczywym zaabsorbowaniu wyimaginowanym lub wyolbrzymionym defektem wyglądu. Defekt ten dla otoczenia jest niezauważalny albo zupełnie nieznaczący — dla osoby chorującej stanowi centrum uwagi i źródło ogromnego cierpienia.
To nie jest próżność ani nadmierna dbałość o wygląd. Osoba z BDD nie czerpie z troski o siebie satysfakcji; przeciwnie — jest przez nią pochłonięta i unieszczęśliwiona. Najczęściej dotyczy to skóry, nosa, włosów, sylwetki, symetrii twarzy, ale może dotyczyć każdej części ciała.
Typowe objawy i zachowania
- wielokrotne, długotrwałe sprawdzanie wyglądu w lustrze albo przeciwnie — całkowite unikanie luster,
- maskowanie: makijaż, fryzura, ubranie dobierane wyłącznie po to, by ukryć „defekt”,
- porównywanie swojego wyglądu z wyglądem innych osób i ze zdjęciami,
- dopytywanie bliskich o wygląd i szukanie zapewnień,
- unikanie zdjęć, spotkań, jasnego światła, sytuacji z bliskim kontaktem,
- poszukiwanie zabiegów kosmetycznych lub chirurgicznych.
Zaabsorbowanie wyglądem zajmuje zwykle wiele godzin dziennie i realnie ogranicza pracę, naukę i relacje. Bardzo często współwystępuje z depresją, fobią społeczną i zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi, z którymi dzieli podobny mechanizm natręctw i czynności redukujących napięcie.
Dlaczego zabiegi nie rozwiązują problemu
Osoby z dysmorfofobią często trafiają najpierw do dermatologa, kosmetologa lub chirurga plastycznego, a nie do specjalisty zdrowia psychicznego. Problem polega na tym, że źródłem cierpienia nie jest sam wygląd, lecz sposób jego przeżywania.
Dlatego po zabiegu ulga bywa krótkotrwała: uwaga przenosi się na inny element ciała albo pojawia się przekonanie, że efekt jest niewystarczający. Kolejne interwencje zwykle nie przynoszą trwałej poprawy, a niosą ze sobą realne ryzyko medyczne i finansowe.
To jeden z powodów, dla których rzetelna konsultacja psychologiczna lub psychiatryczna przed planowanym zabiegiem estetycznym ma znaczenie.
Jak leczymy dysmorfofobię
- Psychoterapia poznawczo-behawioralna dostosowana do BDD — praca nad przekonaniami dotyczącymi wyglądu i jego znaczenia, stopniowe wycofywanie sprawdzania, maskowania i szukania zapewnień oraz ekspozycja na unikane sytuacje społeczne.
- Farmakoterapia — leki z grupy SSRI, podobnie jak w OCD często w wyższych dawkach i przy dłuższym czasie oczekiwania na efekt.
- Diagnoza psychologiczna — pomocna, gdy obraz objawów jest złożony lub współwystępują inne zaburzenia.
Leczenie wymaga czasu i konsekwencji, ale przynosi wymierne efekty — celem nie jest zmiana wyglądu, lecz odzyskanie swobody, którą zaburzenie odebrało.
Wizyta w Kielcach lub online
Przyjmujemy przy ul. Żelaznej 33/3 oraz ul. Mielczarskiego 10 w Kielcach, bez skierowania. Aktualne stawki: cennik; dostępna jest też wizyta online.
Kontakt: 508 143 296, 539 141 856, recepcja@cldl.pl lub formularz kontaktowy.
Najczęstsze pytania o dysmorfofobię
Skąd wiadomo, że to już zaburzenie, a nie zwykłe niezadowolenie z wyglądu?
Rozstrzyga czas poświęcany na myślenie o wyglądzie, poziom cierpienia oraz to, czy problem ogranicza codzienne funkcjonowanie.
Czy zabieg estetyczny może pomóc?
W dysmorfofobii zwykle nie przynosi trwałej poprawy, ponieważ nie dotyka mechanizmu zaburzenia. Przed planowanym zabiegiem warto skonsultować się ze specjalistą zdrowia psychicznego.
Czy BDD dotyczy tylko kobiet?
Nie. Występuje u obu płci; u mężczyzn częściej dotyczy sylwetki i masy mięśniowej.
Czy leczenie jest skuteczne?
Tak — terapia poznawczo-behawioralna i farmakoterapia mają udokumentowaną skuteczność w BDD, choć poprawa wymaga czasu.
Treści na tej stronie mają charakter informacyjny i nie zastępują konsultacji lekarskiej. O rozpoznaniu i sposobie leczenia decyduje lekarz podczas wizyty.
